Ik ben altijd erg nieuwsgierig geweest. Tijdens autoritten stelde ik mijn ouders zoveel vragen dat zij al snel het antwoord niet meer wisten. Over hoe de wereld nou werkte en waarom mensen doen wat ze doen.

Een andere belangrijke eigenschap is mijn gevoeligheid. Als kind voelde ik al veel aan bij de mensen in mijn omgeving. Of ze goed in vel zaten bijvoorbeeld. Ook had de sfeer in een omgeving grote invloed op mij. In een open en ontspannen sfeer was kwam ik goed tot mijn recht. Als er onderhuidse spanningen waren of veel druk werd uitgeoefend vond ik dat moeilijk.

Mijn gevoeligheid ervaarde ik in die tijd vooral als een last. Ik wilde sterk en autonoom zijn en gevoeligheid paste daar voor mij niet bij. De ‘oplossing’ die ik koos was om vanuit mijn hoofd te gaan leven. Als ik mijn gevoeligheid nu maar wegdrukte dan zou ik worden wie ik wilde zijn. 

Zoals de 4 generaties vóór mij ging ik rechten studeren. Ik hield van taal en debatteren maar de status en identiteit spraken mij ook erg aan. Ik wilde een snelle advocaat worden zoals ik in series had gezien. Strakke pakken, haartjes achterovergekamd, snelle auto’s, mooie vrouwen, enzovoort. Harvey Specter. Zo zou ik ook gaan worden. 

Hoewel de rechtenstudie goed ging en ik bij grote advocatenkantoren over de vloer kwam ging het steeds meer wringen. De inhoud vond ik interessant maar ik voelde mij slecht thuis binnen de (Zuidas)cultuur. Ik wilde breder gaan nadenken en ging filosofie studeren. Dat bleek een juiste keuze. Ik kwam in aanraking met totaal andere ideeën en manieren om naar de wereld en het leven te kijken. Dit stelde mij in staat om mij ‘los te denken’ van de normen waarmee ik was opgegroeid. Dat maakte me vrijer.

Hoewel filosofie een verademing was, bracht het mij ook verder in mijn hoofd. Ik kreeg lichamelijke klachten die ik niet goed kon verklaren. Om uit mijn hoofd te komen leerde ik mediteren. In het verlengde daarvan ging ik mijn aandacht op mijn lichaam richten. Ik ging zien hoeveel signalen mijn lichaam mij gaf. Zo ging ik herkennen welke signalen uit ego of zelfbescherming voortkwamen, en welke uit passie of intuïtie. Ook merkte ik hoeveel verkramping ik eigenlijk meedroeg. Ik leerde technieken die ik kon gebruiken om blokkades, die door mijn denken ontstaan waren, te doorvoelen. Zo kon ik ze loslaten. Dat bleek een echte game changer; door te doorvoelen kon ik loslaten en ging ik dingen op een andere manier beleven.

Ik heb in mijn leven eerder verschillende professionele rollen vervuld zoals jurist, tekstschrijver, en docent aan universiteiten. Deze rollen hebben allemaal hun mooie kanten. In mijn rol als coach voel ik mij tegenwoordig het meest thuis. Mijn eigenschappen en de ontwikkelingen die ik heb doorgemaakt komen hierin goed tot hun recht. (Link naar: mijn werkwijze (?))

Ik probeer mijn leven te leiden op een manier die congruent en authentiek is. Als coach help ik anderen bij de ontwikkeling die zij graag willen doormaken. Dat vind ik prachtig, en daarom doe ik wat ik doe!

Vriendelijke groet,

Pieter